ကမာၻက မေက်ေသးဘူး

သမိုင္းကိုမေက်ခဲ႔ဘူး
ပထဝီကိုမေက်ခဲ႔ဘူး
ခုထိ
အစာအိမ္ဟာ ဆာေလာင္မႈကိုမေက်သလိုမ်ဳိး
ခင္ဗ်ားေျပာၾကည့္
လြတ္လပ္ေရးကို အရယူခဲ႔သူရဲ႕ နာမည္တစ္လံုး
ဒီမိုကေရစီကို အသက္သြင္းခဲ႔သူရဲ႕ စကားတစ္ခြန္း
ပထမကမာၻစစ္ကို မေက်ခဲ႔ဘူး
ဒုတိယကမာၻစစ္ကို မေက်ခဲ႔ဘူး
ခုထိ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ
ဂ်ဳိးျဖဴငွက္နဲ႔ သံလြင္ခက္ကို မေက်သလိုမ်ဳိး
ခု ေအးခ်မ္းသာယာ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ဆိုတာေတြအတြက္
က်ဳပ္တို႔တေတြ ဆာေလာင္ေတာင္းတ ေနတာဟာ
ဘယ္လိုအရာေတြလဲ
စစ္ပြဲေတြဟာ ကမာၻနဲ႔ခ်ီၿပီး
ပထမလည္း ရခဲ႔ဖူးၿပီ
ဒုတိယလည္း ဆြတ္ခူးခဲ႔ဖူးၿပီ
ေျပာ . . . ေျပာပါ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ
ႏွစ္သိမ္႔ဆုေလာက္မွ မခ်ိတ္ႏိုင္တဲ႔ ရလာဒ္တစ္ခုလား
လက္နက္ေတြဆိုတာ
ၿပိဳင္ပြဲဝင္ ပစၥည္းေတြ ျဖစ္ေနၿပီလား
ဒီလိုနဲ႔ပဲ
မျပည့္ေသးတဲ႔ဆုေတာင္းေတြမွာ
ကေလးငယ္ေတြက အစ
သမိုင္းကို မသိၾကေတာ႔ဘူး
ပထဝီကို မသိၾကေတာ႔ဘူး
ကမာၻကလည္း ဒီေန႔ထိ မေက်ႏိုင္ၾကေသးဘူး။

ညီမင္းေဝ

အလွမ်းသင့်ရှိုက်သံသဲ့သဲ့

ကော်ဖီခွက် ဖြူဖြူလေးမှာ

သူ့လက်ချောင်းလေးတွေ ပြန်ရှာမတွေ့တော့ဘူး

သူ့ကိုယ်သင်းနံ့လေးတွေ ပြန်မရတော့ဘူး

ရှည်ရှည်လာတဲ့ ဆံပင်တွေကို ရန်ထောင်ဖို့

သူ့မျက်စောင်းလှလှလေးလည်း မရှိတော့ဘူး

သူ့နှုတ်ခမ်းပါးလျလျလေးလည်း မတွေ့တော့ဘူး

ပြန်လည်တမ်းတခွင့်ဟာ

တစ်စစီစုတ်ဖြဲလွှင့်ပစ်ခဲ့တဲ့ အမှတ်တရတွေနဲ့

နှုတ်ခမ်းကို ဖိဖိကိုက်ရင်း နာကျင်လို့ပေါ့

ဘုရားမုဒ်ဦးက ဇွန်ပန်းရောင်းနေကျ ကလေးမလေး

ဘုရားရင်ပြင်တော်ပေါ်မှာ ထင်ကျန်နေတဲ့ အရိပ်များ

ကိုယ့်လက်ဖဝါးကို ပွတ်သပ်ကြည့်ရင်း

ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် မျက်ဝန်းတွေနဲ့

ကောင်းကင်ကြီးကို ဝန်ချတောင်းပန်လိုက်တော့

အတူတူ အစာကျွေးနေကျ ခိုလေးတွေလည်း

ဝရုန်းသုန်းကား ထပျံသွားကြ

မျက်တောင်တဖျတ်အခတ် ရနံ့တစ်ခုအရှိုက်မှာ

သွေးမထွက်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ဗရပွနဲ့

ည ည

အ သက် ရှု မ ရ အောင် လွမ်း မိ တယ်။

ညီမင်းဝေ

1 Feb 2013

11 : 11 AM

ကမာၻပ်က္သံ

ကုန္တင္ကားႀကီး ဘီးထေပါက္သံက အစ
အိမ္ေခါင္မိုးေပၚ အသီးေၾကြက်သြားသံက အလယ္
ပူစီေပါင္းေလး ေပါက္သြားတဲ႔ အသံက အဆံုး
တေဖါင္းေဖါင္း တဒုန္းဒုန္း တဒိုင္းဒိုင္း အသံၾကားတိုင္း
တထိတ္ထိတ္နဲ႔ ေၾကာက္တုန္း လန္႔တုန္း
ထထေျပးေနရတုန္း။   ။

ညီမင္းေဝ
29.1.2013
11:30 PM

အမည်မပါတဲ့ ပါဆယ်တစ်ထုပ်

လေးကိုင်းက လွတ်ထွက်သွားတဲ့ မြှားတစ်စင်းမှာ

ရင်တမမ ဖြစ်ရခြင်းတွေ ဘယ်လောက်ပါမလဲ

မြှားဦးက ရင်ဝတဲ့တဲ့ လာမှန်တယ်။

ခေါင်းလေး မော့ပြီး စကားပြောတဲ့

လည်တံရှည်ရှည်လေးမှာ

မေးစေ့လေးက ချွန်တယ်

ပါးလေးက မို့တယ်

နှာတံလေးက စင်းတယ်

နှုတ်ခမ်းလေး ပါးတယ်

လှုပ်ခါသွားတဲ့ ဆံနွယ်လေးမှာ

စိတ်ကူးတွေနဲ့ တွဲခိုစီးလိုက်တယ်

တစ်ချက်တစ်ချက် ပေါ်လာတဲ့

နားရွက် ဖြူဖြူလေးကို အိပ်မက်လိုက်တယ်

အသံလွင်လွင်မရယ်တတ်တဲ့ သူ့အပြုံးလေးမှာ

ပါးချိုင့်လေးနှစ်ဖက် ဖျက်ကနဲလင်းတယ်။

မျက်ဝန်းနှစ်ခုကြား အကွာအဝေးလေးပါပဲ

ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် ကြွေကျသွား

သောက်လက်စ စီးကရက်လေးလဲ

တ ေ ငွ့ ေ ငွ့ နဲ ့ ပြာ ကျ သွာ း ။

ညီမင်းဝေ

သားတို႔ အိပ္ေပ်ာ္ခ်င္ေသးတယ္

ဗ်ဳိင္းကေရွ႕မွာ မျပန္ေတာ႔ဘူး
မိတၳီလာကန္ေအာက္က
ဖားသံေတြလည္း မၾကားရေတာ႔ဘူး
မိုးရြာလဲ မိုးေရခ်ဳိးလို႔မရဲေတာ႔
ေမေမ႔အၿပံဳးေတြလည္း မႈန္ပ်ပ်
မ်က္စိစံုမွိတ္ ယံုထားတဲ႔ ကတိစကားေတြနဲ႔
ေဖေဖျပန္လာရင္ ထမင္းလက္ဆံုစားဖို႔ ေစာင့္ေနမိၾက
ပန္းကေလးမ်ားပြင့္မယ့္ ဖူးတံေတြ
ေနျခည္အလာ ေသြးေတြျဖာေနၾကၿပီ
ညအခါ လသာညမ်ား
မနားမေန ယမ္းေငြ႕ေတြနဲ႔ ကစားေနၾကၿပီ
ဤခရီး နီးသလား ေဝးသလား
ေဖေဖက ျပန္လာမွာလားလို႔
ညီမေလးက ေမးရင္
သား မေျဖတတ္ေသးဘူး ေမေမ
တရားျခင္း မတရားျခင္း
ညီမွ်ျခင္း မညီမွ်ျခင္း ေတြဟာ
ခ်ဳိခ်ဥ္ကိုင္ထားတဲ႔လက္ေတြနဲ႔
တုတ္ေခ်ာင္းကိုင္ထားတဲ႔လက္ေတြေပၚ
အမွန္တကယ္ မူတည္ေနၿပီလား ေမေမ။
ေသျခင္းတရားဟာ
တံခါးမေခါက္ပဲဝင္လာတတ္တဲ႔ ေျခခ်သံလား
ေရေသာက္ၿပီး ၿပံဳးျပေနရတဲ႔ အစာအိမ္မွာလည္း
ေမာင္းခ်ိန္သံေတြ ခဏခဏၾကားရတယ္
ညႊံ႕ဝိုင္းတဲ႔ ဗ်ဳိဳင္းျဖဴေလးလို
သားတို႔
အေတာင္ေတြခတ္လို႔ လူးႏိုင္ပါတယ္
ေလာဘေတြ ႀကီးမိတာ မဟုတ္ပါဘူး
လက္ဝါးျဖန္႔ခြင့္မရွိတဲ႔ဘဝေတြမို႔
ေအးခ်မ္းပါေစ ျမန္မာျပည္ သီခ်င္းနဲ႔ပဲ သိပ္သိပ္
ကမာၻမေက်သီခ်င္းနဲ႔ပဲ သိပ္သိပ္
အိပ္ခ်ိန္တန္ရင္ေတာ႔
သားတို႔
အိပ္ေပ်ာ္ခ်င္ပါေသးတယ္ ေမေမ။

ညီမင္းေဝ
14.1.2012
8:45 PM

မိသားစု လိဒ္

 

 ပြဲအစကတည္းက
ေမေမဟာ  ဂိုးသမားတစ္ေယာက္
ေလာကဓံရဲ႕ ကန္ခ်က္ျပင္းျပင္းေတြကို
ပံုစံမ်ဳိးစံု ပုတ္ထုတ္ကာကြယ္ေပးခဲ႔
မိသားစုအတြက္ ေပးဂိုးမရွိ စံခ်ိန္တင္ထားဆဲ
မာမာထန္ထန္ မကစားႏိုင္တဲ႔ သားတို႔အတြက္
အေမဟာ ေနာက္ဆံုးခံတပ္ကစားသမား
သက္လံုေကာင္းတဲ႔ ေမေမဟာ
ကံၾကမၼာရဲ႕ တိုက္စစ္အဖြင့္မွာ
တံတိုင္းတစ္ခုလို ခုခံ
ၿပီးျပည့္စံုျခင္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြနဲ႔
ကြင္းလယ္ကစားကြက္ကို
စီစဥ္တက် အလွဆင္ျပန္ေသးတယ္
ပတ္ဝန္းက်င္ ကြင္းျပင္ႀကီးထဲမွာ
အႏိုင္ဂိုးေတြသြင္းႏိုင္ဖို႔
မိသားစုအတြက္ ေရွ႕တန္းတိုက္စစ္က
ကၽြန္ေတာ္တဲ႔လား ေမေမ . . .
မာယာမ်ားတဲ႔ ကစားကြက္ေတြထဲ
ေျခကုန္လက္ပန္း မက်ေသးေပမယ္႔
ခ်ေပးလိုက္တဲ႔ ျဖတ္တင္ေဘာေတြမွာ
ခုခ်ိန္ထိ
သား . . .
ဂိုးေတြမသြင္းႏိုင္ေသးဘူး ေမေမ။

ညီမင္းေဝ
7.1.2013

ျဖစ္တတ္တာပဲ မထူးဆန္းဘူး

ခြဲခြာျခင္းဟာ အဆိပ္မိေနတဲ႔ က်ိန္စာ
လြင့္ေနတဲ႔စိတ္ကို ႀကိဳးတပ္ေပးလိုက္ေတာ႔
သတိရျခင္းက သူ႔နဖူးေလးေပၚမွာပဲ ဝဲတယ္။
ကံၾကမၼာဆိုတာ
ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔သူဆီသြားဖို႔
ကိုယ့္လက္နဲ႔တည္ေဆာက္ထားတဲ႔
တံတားတစ္စင္း
သစၥာတရားကို ဗဟိုျပဳလို႔
တံတိုင္းေတြကို
ကိုယ္တိုင္ တည္ေဆာက္လိုက္ပါတယ္။
နာရီေတြ ေသဆံုးသြားလည္း
ေနေရာင္ျခည္က အလွည့္က် ျဖာေနဦးမယ္
မေန႔က ဒဏ္ရာေတြ
အနာက်က္သြားခဲ႔ရင္
မနက္ျဖန္မွာ
အလြမ္းကို ပန္းပန္ေပးဖို႔
သူ႔အၿပံဳးကို အေလ်ာ္လိုက္ေတာင္းမယ္
တခါတရံမွာ
အခ်စ္ဟာ
ဘာမွမသိလိုက္ပဲ
ခ်စ္သြားေစခဲ႕ေၾကာင္း စကားတခ်ဳိ႕နဲ႔ ။ ။


ညီမင္းေဝ
2.1.2013
00:15 AM

အိပ္ေရးပ်က္ပ်က္ေနတဲ႔ ကမာၻ

ႏႈတ္မဆက္ခ်င္လည္း ႏႈတ္ဆက္လိုက္ရၿပီ
မျပည့္ခဲ႔တဲ႔ဆုေတြအတြက္
ေၾကကြဲမေနေတာ႔ပါဘူး
အသစ္ဆိုတာ
ေနာင္တစ္ခ်ိန္အတြက္အေဟာင္းပါပဲ
ခုခ်ိန္မွေတာ႔
မေမွ်ာ္လင့္ရဲလဲ ဆက္ၿပီးေမွ်ာ္လင့္ေနရဦးမယ္
က်ီးလန္႔စာစားေနရတာကိုက ဘဝေပးပဲ
မနက္ျဖန္ေတြအတြက္
လက္ထဲမွာ ဓါးတစ္လက္အစား
ပန္းတစ္ပြင့္ကိုပဲ ငါကိုင္ထားမယ္
ေကာင္းကင္မွာ
ဂ်ဳိးျဖဴငွက္ေတြ ေတာင္ပံခတ္တဲ႔ အထိ။



ညီမင္းေဝ
1.1.2013
1:39 AM

ဆုကိုျပန္ေတာင္းတဲ႔ ဆု

တမ္းတျခင္းမွာ
အမွတ္တရေတြက တေပြ႕တပိုက္
အပုိင္းအျခားတစ္ခုဟာ ျပန္သြားခြင့္မျပဳဖို႔
ေနာက္ေက်ာကို
နံရံေတြနဲ႔ တံတိုင္းျခားလိုက္ၿပီ
ေၾကြလြင့္သြားၾကတဲ႔ သစ္ရြက္ေလးေတြရဲ႕စကားသံမွာ
သံေဝဂဟာ ပ်ဳိမ်စ္ေနမွာလား
အနာဂတ္ဟာ ဖူးသစ္ေဝမွာလား
ေမခြန္းေတြမွာ
ေနာင္တေတြနဲ႔ ခိုးခိုးဝွက္ရင္း ေျဖေဖ်ာက္ရင္း
ေရွ႕မွာ ဇာတ္ဝင္ခန္းအသစ္က ထပ္ေစာင့္ေနျပန္ၿပီ
ေနသားတက် ဘဝေတြအတြက္
ဓါးေတြထြက္မလာေစဖို႔ဆုေတာင္းနဲ႔
တံခါးကို အသာအယာေခါက္လိုက္ပါတယ္
ကမာၻေျမ . . .
အမွန္တကယ္ ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ။

ညီမင္းေဝ
22.12.2012
1:11 am

ႏွင္းကိုဝွက္တဲ႔ေဆာင္း

ဝါးလိုက္ေထြးထုတ္လိုက္နဲ႔
ၿငိမ္ခ်မ္းေရးလို႔ဆိုတဲ႔ ေသြးေအးေအးျပက္လံုးအဆံုးမွာ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္စီးက်သြားတယ္။
ကမာၻေျမ ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ သီခ်င္းသံဟာ
အသံအိုးထဲ တဝဲလည္လည္ ျပန္ဝင္သြား
ကမာၻပ်က္မယ္႔ သတင္းစကားနဲ႔အၿပိဳင္
ယမ္းစေပါက္ကြဲသံေတြၾကားမွာ
ဘဝေတြ အပိုင္းပိုင္းပ်က္ေနၾကၿပီ
ရစ္ခ်စ္တာစေကး ျပင္းေသာ တိုက္ပြဲမ်ား
ေက်ာက္စရစ္ခဲ မဟုတ္ေသာ က်ည္ဆန္မ်ားအၾကား
အသက္ဆိုတာ စားပြဲခံုအစပ္က ဂ်ဳိးရုပ္ေလးလို
ေသြးဟာ ႏွင္းနဲ႔ေဝတယ္ အသက္ေတြ ျမဴလိုဆိုင္းတယ္
မီးလင္းဖိုေလးေဘးမွာ က်က်န္ခဲ႔တဲ႔ မိသားစုပံုေလးလည္း
တစံုတရာက ေဆာင္းမွာႏွင္းကိုဝွက္လိုက္သလိုမ်ဳိး
ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္....။

ညီမင္းေဝ
20.12.2012