Wednesday, January 30, 2013

ကမာၻပ်က္သံ



ကုန္တင္ကားႀကီး ဘီးထေပါက္သံက အစ
အိမ္ေခါင္မိုးေပၚ အသီးေၾကြက်သြားသံက အလယ္
ပူစီေပါင္းေလး ေပါက္သြားတဲ႔ အသံက အဆံုး
တေဖါင္းေဖါင္း တဒုန္းဒုန္း တဒိုင္းဒိုင္း အသံၾကားတိုင္း
တထိတ္ထိတ္နဲ႔ ေၾကာက္တုန္း လန္႔တုန္း
ထထေျပးေနရတုန္း။   ။

ညီမင္းေဝ
29.1.2013
11:30 PM

Monday, January 21, 2013

အမည်မပါတဲ့ ပါဆယ်တစ်ထုပ်

လေးကိုင်းက လွတ်ထွက်သွားတဲ့ မြှားတစ်စင်းမှာ
ရင်တမမ ဖြစ်ရခြင်းတွေ ဘယ်လောက်ပါမလဲ
မြှားဦးက ရင်ဝတဲ့တဲ့ လာမှန်တယ်။
ခေါင်းလေး မော့ပြီး စကားပြောတဲ့
လည်တံရှည်ရှည်လေးမှာ
မေးစေ့လေးက ချွန်တယ်
ပါးလေးက မို့တယ်
နှာတံလေးက စင်းတယ်
နှုတ်ခမ်းလေး ပါးတယ်
လှုပ်ခါသွားတဲ့ ဆံနွယ်လေးမှာ
စိတ်ကူးတွေနဲ့ တွဲခိုစီးလိုက်တယ်
တစ်ချက်တစ်ချက် ပေါ်လာတဲ့
နားရွက် ဖြူဖြူလေးကို အိပ်မက်လိုက်တယ်
အသံလွင်လွင်မရယ်တတ်တဲ့ သူ့အပြုံးလေးမှာ
ပါးချိုင့်လေးနှစ်ဖက် ဖျက်ကနဲလင်းတယ်။
မျက်ဝန်းနှစ်ခုကြား အကွာအဝေးလေးပါပဲ
ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် ကြွေကျသွား
သောက်လက်စ စီးကရက်လေးလဲ
တ ေ ငွ့ ေ ငွ့ နဲ ့ ပြာ ကျ သွာ း ။

ညီမင်းဝေ

Wednesday, January 16, 2013

သားတို႔ အိပ္ေပ်ာ္ခ်င္ေသးတယ္



ဗ်ဳိင္းကေရွ႕မွာ မျပန္ေတာ႔ဘူး
မိတၳီလာကန္ေအာက္က
ဖားသံေတြလည္း မၾကားရေတာ႔ဘူး
မိုးရြာလဲ မိုးေရခ်ဳိးလို႔မရဲေတာ႔
ေမေမ႔အၿပံဳးေတြလည္း မႈန္ပ်ပ်
မ်က္စိစံုမွိတ္ ယံုထားတဲ႔ ကတိစကားေတြနဲ႔
ေဖေဖျပန္လာရင္ ထမင္းလက္ဆံုစားဖို႔ ေစာင့္ေနမိၾက
ပန္းကေလးမ်ားပြင့္မယ့္ ဖူးတံေတြ
ေနျခည္အလာ ေသြးေတြျဖာေနၾကၿပီ
ညအခါ လသာညမ်ား
မနားမေန ယမ္းေငြ႕ေတြနဲ႔ ကစားေနၾကၿပီ
ဤခရီး နီးသလား ေဝးသလား
ေဖေဖက ျပန္လာမွာလားလို႔
ညီမေလးက ေမးရင္
သား မေျဖတတ္ေသးဘူး ေမေမ
တရားျခင္း မတရားျခင္း
ညီမွ်ျခင္း မညီမွ်ျခင္း ေတြဟာ
ခ်ဳိခ်ဥ္ကိုင္ထားတဲ႔လက္ေတြနဲ႔
တုတ္ေခ်ာင္းကိုင္ထားတဲ႔လက္ေတြေပ
အမွန္တကယ္ မူတည္ေနၿပီလား ေမေမ။
ေသျခင္းတရားဟာ
တံခါးမေခါက္ပဲဝင္လာတတ္တဲ႔ ေျခခ်သံလား
ေရေသာက္ၿပီး ၿပံဳးျပေနရတဲ႔ အစာအိမ္မွာလည္း
ေမာင္းခ်ိန္သံေတြ ခဏခဏၾကားရတယ္
ညႊံ႕ဝိုင္းတဲ႔ ဗ်ဳိဳင္းျဖဴေလးလို
သားတို႔
အေတာင္ေတြခတ္လို႔ လူးႏိုင္ပါတယ္

ေလာဘေတြ ႀကီးမိတာ မဟုတ္ပါဘူး
လက္ဝါးျဖန္႔ခြင့္မရွိတဲ႔ဘဝေတြမို႔
ေအးခ်မ္းပါေစ ျမန္မာျပည္ သီခ်င္းနဲ႔ပဲ သိပ္သိပ္
ကမာၻမေက်သီခ်င္းနဲ႔ပဲ သိပ္သိပ္
အိပ္ခ်ိန္တန္ရင္ေတာ႔
သားတို႔
အိပ္ေပ်ာ္ခ်င္ပါေသးတယ္ ေမေမ။

ညီမင္းေဝ
14.1.2012
8:45 PM

Tuesday, January 8, 2013

မိသားစု လိဒ္

 
 ပြဲအစကတည္းက
ေမေမဟာ  ဂိုးသမားတစ္ေယာက္
ေလာကဓံရဲ႕ ကန္ခ်က္ျပင္းျပင္းေတြကို
ပံုစံမ်ဳိးစံု ပုတ္ထုတ္ကာကြယ္ေပးခဲ႔
မိသားစုအတြက္ ေပးဂိုးမရွိ စံခ်ိန္တင္ထားဆဲ
မာမာထန္ထန္ မကစားႏိုင္တဲ႔ သားတို႔အတြက္
အေမဟာ ေနာက္ဆံုးခံတပ္ကစားသမား
သက္လံုေကာင္းတဲ႔ ေမေမဟာ
ကံၾကမၼာရဲ႕ တိုက္စစ္အဖြင့္မွာ
တံတိုင္းတစ္ခုလို ခုခံ
ၿပီးျပည့္စံုျခင္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြနဲ႔
ကြင္းလယ္ကစားကြက္ကို
စီစဥ္တက် အလွဆင္ျပန္ေသးတယ္
ပတ္ဝန္းက်င္ ကြင္းျပင္ႀကီးထဲမွာ
အႏိုင္ဂိုးေတြသြင္းႏိုင္ဖို႔
မိသားစုအတြက္ ေရွ႕တန္းတိုက္စစ္က
ကၽြန္ေတာ္တဲ႔လား ေမေမ . . .
မာယာမ်ားတဲ႔ ကစားကြက္ေတြထဲ
ေျခကုန္လက္ပန္း မက်ေသးေပမယ္႔
ခ်ေပးလိုက္တဲ႔ ျဖတ္တင္ေဘာေတြမွာ
ခုခ်ိန္ထိ
သား . . .
ဂိုးေတြမသြင္းႏိုင္ေသးဘူး ေမေမ။


ညီမင္းေဝ
7.1.2013

Wednesday, January 2, 2013

ျဖစ္တတ္တာပဲ မထူးဆန္းဘူး



ခြဲခြာျခင္းဟာ အဆိပ္မိေနတဲ႔ က်ိန္စာ
လြင့္ေနတဲ႔စိတ္ကို ႀကိဳးတပ္ေပးလိုက္ေတာ႔
သတိရျခင္းက သူ႔နဖူးေလးေပၚမွာပဲ ဝဲတယ္။
ကံၾကမၼာဆိုတာ
ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔သူဆီသြားဖို႔
ကိုယ့္လက္နဲ႔တည္ေဆာက္ထားတဲ႔
တံတားတစ္စင္း
သစၥာတရားကို ဗဟိုျပဳလို႔
တံတိုင္းေတြကို

ကိုယ္တိုင္ တည္ေဆာက္လိုက္ပါတယ္။
နာရီေတြ ေသဆံုးသြားလည္း
ေနေရာင္ျခည္က အလွည့္က် ျဖာေနဦးမယ္
မေန႔က ဒဏ္ရာေတြ

အနာက်က္သြားခဲ႔ရင္
မနက္ျဖန္မွာ
အလြမ္းကို ပန္းပန္ေပးဖို႔
သူ႔အၿပံဳးကို အေလ်ာ္လိုက္ေတာင္းမယ္
တခါတရံမွာ
အခ်စ္ဟာ

ဘာမွမသိလိုက္ပဲ
ခ်စ္သြားေစခဲ႕ေၾကာင္း စကားတခ်ဳိ႕နဲ႔ ။ ။



ညီမင္းေဝ
2.1.2013
00:15 AM

အိပ္ေရးပ်က္ပ်က္ေနတဲ႔ ကမာၻ



ႏႈတ္မဆက္ခ်င္လည္း ႏႈတ္ဆက္လိုက္ရၿပီ
မျပည့္ခဲ႔တဲ႔ဆုေတြအတြက္
ေၾကကြဲမေနေတာ႔ပါဘူး
အသစ္ဆိုတာ
ေနာင္တစ္ခ်ိန္အတြက္အေဟာင္းပါပဲ
ခုခ်ိန္မွေတာ႔
မေမွ်ာ္လင့္ရဲလဲ ဆက္ၿပီးေမွ်ာ္လင့္ေနရဦးမယ္
က်ီးလန္႔စာစားေနရတာကိုက ဘဝေပးပဲ
မနက္ျဖန္ေတြအတြက္
လက္ထဲမွာ ဓါးတစ္လက္အစား
ပန္းတစ္ပြင့္ကိုပဲ ငါကိုင္ထားမယ္
ေကာင္းကင္မွာ
ဂ်ဳိးျဖဴငွက္ေတြ ေတာင္ပံခတ္တဲ႔ အထိ။




ညီမင္းေဝ
1.1.2013
1:39 AM

Saturday, December 22, 2012

ဆုကိုျပန္ေတာင္းတဲ႔ ဆု



တမ္းတျခင္းမွာ
အမွတ္တရေတြက တေပြ႕တပိုက္
အပုိင္းအျခားတစ္ခုဟာ ျပန္သြားခြင့္မျပဳဖို႔
ေနာက္ေက်ာကို
နံရံေတြနဲ႔ တံတိုင္းျခားလိုက္ၿပီ
ေၾကြလြင့္သြားၾကတဲ႔ သစ္ရြက္ေလးေတြရဲ႕စကားသံမွာ
သံေဝဂဟာ ပ်ဳိမ်စ္ေနမွာလား
အနာဂတ္ဟာ ဖူးသစ္ေဝမွာလား
ေမခြန္းေတြမွာ
ေနာင္တေတြနဲ႔ ခိုးခိုးဝွက္ရင္း ေျဖေဖ်ာက္ရင္း
ေရွ႕မွာ ဇာတ္ဝင္ခန္းအသစ္က ထပ္ေစာင့္ေနျပန္ၿပီ
ေနသားတက် ဘဝေတြအတြက္
ဓါးေတြထြက္မလာေစဖို႔ဆုေတာင္းနဲ႔
တံခါးကို အသာအယာေခါက္လိုက္ပါတယ္
ကမာၻေျမ . . .
အမွန္တကယ္ ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ။

ညီမင္းေဝ
22.12.2012
1:11 am

Friday, December 21, 2012

ႏွင္းကိုဝွက္တဲ႔ေဆာင္း



ဝါးလိုက္ေထြးထုတ္လိုက္နဲ႔
ၿငိမ္ခ်မ္းေရးလို႔ဆိုတဲ႔ ေသြးေအးေအးျပက္လံုးအဆံုးမွာ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္စီးက်သြားတယ္။
ကမာၻေျမ ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ သီခ်င္းသံဟာ
အသံအိုးထဲ တဝဲလည္လည္ ျပန္ဝင္သြား
ကမာၻပ်က္မယ္႔ သတင္းစကားနဲ႔အၿပိဳင္
ယမ္းစေပါက္ကြဲသံေတြၾကားမွာ
ဘဝေတြ အပိုင္းပိုင္းပ်က္ေနၾကၿပီ
ရစ္ခ်စ္တာစေကး ျပင္းေသာ တိုက္ပြဲမ်ား
ေက်ာက္စရစ္ခဲ မဟုတ္ေသာ က်ည္ဆန္မ်ားအၾကား
အသက္ဆိုတာ စားပြဲခံုအစပ္က ဂ်ဳိးရုပ္ေလးလို
ေသြးဟာ ႏွင္းနဲ႔ေဝတယ္ အသက္ေတြ ျမဴလိုဆိုင္းတယ္
မီးလင္းဖိုေလးေဘးမွာ က်က်န္ခဲ႔တဲ႔ မိသားစုပံုေလးလည္း
တစံုတရာက ေဆာင္းမွာႏွင္းကိုဝွက္လိုက္သလိုမ်ဳိး
ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္....။

ညီမင္းေဝ
20.12.2012

Saturday, December 15, 2012

သခၤါရကို မ်ဳိခ်ေနရေသာ ေန႔စြဲမ်ား



အာဝဇၨန္းရႊင္ေသာ ေလာဘျပကြက္ ဟာသဆန္းမ်ား
ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ရယ္ေမာသင့္ မရယ္ေမာသင့္
မ်က္စိစံုမွိတ္ၿပီး ႏွိပ္ရေသာ ေဒါသမီး ခလုတ္မ်ား
အတင္းအဓၶမ ဖိႏွိပ္သင့္ မဖိႏွိပ္သင့္
မွန္ေနေသာ အမွားမ်ားႏွင့္ မွားေနေသာ အမွန္တရားမ်ား
ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ခြဲျခားထားသင့္ ခြဲျခားမထားသင့္
ေကြးထားေသာလက္မ်ား ဆန္႔ထားေသာလက္မ်ား အၾကား
အသက္အတိုအရွည္ ေရြးခ်ယ္ပြဲမွ မ်က္ရည္ၾသဘာသံမ်ား
စိတ္လိုလက္ရ လက္ခုပ္လိုက္တီးသင့္ လိုက္မတီးသင့္
က်ဆံုးေလၿပီးေသာ ေျမာက္ေျမာက္မ်ားမ်ား ေနာင္တမ်ားအား
နာနာက်င္က်င္ အေလးျပဳသင့္ အေလးမျပဳသင့္
မွားယြင္းခဲ႔ၿပီးေသာ ထူထူထဲထဲ အတၱမ်ားအား
မွန္မွန္ကန္ကန္ အမိန္႔ခ်မွတ္သင့္ မခ်မွတ္သင့္
သမုဒယက ျဖစ္တဲ႔ ဒုကၡမ်ားမွာ သံေဝဂတရားမ်ား
အေသအခ်ာ ယူေဆာင္သြားသင့္ ယူေဆာင္မသြားသင့္
ျဖစ္ေလရာ ဘဝမ်ားမွ အျဖစ္အပ်က္ဆိုးမ်ားႏွင့္
အစီစဥ္တက် ေတြ႕ႀကံဳခြင့္ ေပးသင့္ မေပးသင့္ ႏွင့္အတူ
အစဥ္အခါမသင့္ေသာသခၤါရမ်ား မ်ဳိခ်သင့္ မ်ဳိမခ်သင့္အား
သံသရာကို ပုခံုးပုတ္ၿပီး ေျပာခြင့္/ဆိုခြင့္/ေမးခြင့္/ေျဖခြင့္ ေန႔စြဲမ်ား
လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထင္သာျမင္သာ ရွိေနသင့္ ရွိမေနသင့္
…………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………။


ညီမင္းေဝ
15.12.2012

Wednesday, December 12, 2012

ပ်က္ျပားခဲ႔ရေသာ တစ္ဆစ္ခ်ဳိးမ်ား



အသက္ေတြ အခန္းဆက္မပါဘူး
မုသားေတြက ရက္မျခားေတာ႔ဘူး
ဝံပုေလြတစ္ေကာင္ရဲ႕ စိတ္
ေရွ႕ကိုေရာက္ေရာက္လာတိုင္း
ေပ်ာက္ရွသြားတဲ႔ ရိုးသားျခင္းကို
ငံု႔ ငံု႔ ၿပီး ကုန္း ကုန္း ရွာေနရ
အမွန္တရားအတြက္ ေရရြတ္ရင္း
ဘဝေတြကို ဘဝေတြနဲ႔ ခုတ္ခ်
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြ အတုန္းအရုန္း လဲက်
ေသဆံုးသြားေသာအခ်ိန္မ်ား အစားမရ
ေၾကမြသြားေသာ သစၥာတရားမ်ားအတြက္
ျပန္လည္ ရွင္သန္ခြင့္မရတဲ႔ေနာက္
အတၱနဲ႔ ခ်နင္းခံ႔ရတဲ႔ လမ္းေတြမွာ
ေျခခ်သံ တစ္ခ်က္တိုင္း
ႏွလံုးသားက
တဆတ္ဆတ္နာရတယ္။

ညီမင္းေဝ
12.12.2012